Hayvanlar

Affenpinscher

Temel Özellikleri
Affenpinscher isminin anlamını hem görünüm hem de davranışlar açısından çok güzel yansıtmaktadır. Almanca “Affen” kelimesi maymun, “pinscher” ise terrier anlamına gelmektedir. Fransada ise bu ırk bıyıklı küçük ÅŸeytan anlamına gelen “diablotin moustachu” olarak bilinmektedir.

Affenpinscher apartman yaşamına uygun bir köpektir. Dışarıda oynamaktan hoşlanan Affenpinscher ev dışında yaşayamaz.

Enerjik ve aktif bir köpek olmasına rağmen egzersiz gereksinimi ev içinde veya bahçede yapılan oyunlar ve tasmalı kısa yürüyüşler ile karşılanabilir.

Neler Yapar?
özünde bir terrier olmakla birlikte, hareketli, meraklı, cesur ve inatçıdır. Aktif ve dayanıklı olmasının yanında fare ve sıçanları yakalayacak kadar atik ve kıvraktır. Aynı zamanda oyuncu ve yaramaz tavırlarıyla ÅŸaklabanlıklar yapmayı sever. Havlama ve tırmanma eÄŸilimi vardır. Terrierlerin —cög—undan farklı olarak diÄŸer köpekler ve petlerle iyi geçinir. Sahibine ve dostlarına karşı inanılmaz bir baÄŸlılık gösterir. Genellikle sakin huylu olmasına raÄŸmen bir tehdit oluÅŸtuÄŸunda korkusuz ve atılgandır. Bu küçük köpek için ideal ailenin güçlü bir espri anlayışı olmalı ve eÄŸlenceyi sevmelidir.

Tarihçesi
Bilinen en eski süs köpeÄŸi ırklarından biri olan Affenpischer’in kökeni kesin olarak bilinmemektedir. 17. yüzyılda orta Avrupada ve Almanya’da fareleri mutfaklardan ve ahırlardan uzak tutmak için beslenmekteydi.

Irkın daha küçük versiyonları bile evdeki fareleri öldürmeleri, komiklikleri ile aile fertlerini eğlendirmeleri yanında iyi bir kucak köpeği oldukları için özellikle bayanların tercih ettiği popüler bir ırktı. Bu küçük versiyon zamanla Pug, German pinscher ve German silky pinscher ile ara ara çaprazlanarak daha rafine hale getirilmiştir.

Affenpinscher kıvırcık tüylü oyuncak ırkların, özellikle Brussels griffon ırkının geliştirilmesinde kullanılmıştır. Irkın en popüler olduğu Almanya anavatanı olarak kabul edilebilir.

1936′da Affenpinscher AKC tarafından ırk olarak kabul edilmiÅŸtir. Ne yazık ki II. Dünya savaşı sırasında bu ırk kazandığı popülariteyi yitirmiÅŸ ve günümüzde Amerika’da ve anavatanı kabul edilen Almanya’da bile nadir görülen bir köpek haline gelmiÅŸtir

Aidi

Temel Özellikleri
Güçlü, dayanıklı bir köpektir. Airedale Terrier‘e biraz benzer. Meraklı, sinirli, iyi arkadaÅŸtır ve eÄŸitime çok yatkındır.

Neler Yapar
Fas dışında çok az bilinir. çoban, bekçi, muhafız, çakal avcısı olarak kullanılır. Zehirli yılanların varlığını sezme yeteneği vardır. Tüyleri kalındır ve boynunda onu gündüzleri güçlü ve kavurucu güneş ışıklarından, geceleri ise şiddetli ayazdan koruyan bir yelesi vardır.

özellikle kabileler ve avcılar için iyi bir köpektir.

Kökeni
Kökeni tam olarak bilinmiyor. Muhtemelen Fas Sahrası’nın bazı bölgelerinde ortaya çıktı ve yetenekleri sayesinde varlığını günümüze kadar bozulmadan sürdürebildi.

Airedale Terrier

Temel Özellikleri
Bir terrier için dev gibi bir görünüşü vardır. Bir zamanlar porsukları, ayıları ve kurtları avlamak için kullanılırdı. Ancak yıllar sonra centilmen bir köpek haline geldi. Sabırlı, sevimli ve cana yakındır. Sevildiğini ve kendisine saygı gösterildiğini hissetmeye ihtiyacı vardır. Hırçınlık yapabilir.

Neler Yapar?
Daha küçük terrierlerin aksine, küçük hayvanların inlerini araştırmaya uygun değildir. Ancak bataklıklarda yapılan su samuru, porsuk; ayrıca erkek geyik ve yaban domuzu avında iyi bir avcıdır.

Savaş zamanlarında mesaj taşıyıcı, nöbetçi, saldırı durumlarında bir tür alarm olarak değerlidir. Fare de avlar. Polis köpeği ve muhafız olarak da eğitilmiştir.

Ancak günümüzde, belki de çok havalı bir biçimde sadece insana eşlik eden arkadaş köpek olarak görülür.

Kökeni
Bu cins, yüz yıl kadar önce York bölgesinde, geçmiÅŸi çok eskilere dayanan bir cins terrier ve Otterhound’un çiftleÅŸtirilmesiyle elde edilmiÅŸtir. Ä°smi, Yorkshire’daki Aire Irmağı’ndan gelir.

Akita Ä°nu

Temel Özellikleri
Eğer yeterince egsersiz yaptırılabiliyorsa apartmanda yaşayabilir. Evin içinde de aktif olabilmesine rağmen onun için en iyisi geniş arazili bir yuvadır.

Güçlü, sağlam, vücudu orantılı, görünüşü çarpıcı bir köpektir. Zaman zaman hırçın olmakla birlikte uysal, dikkatli, duygulu, zeki ve cesurdur.

Kalın ve kısa tüylerini, tel bir fırça ile sık sık temizlemek gerekir. çok mecbur kalınmadıkça yıkanılmamalıdır. çünkü yıkamak üzerinde bulunan su geçirmez tabakaya zarar verir. Yılda 2 kez yoÄŸun olarak tüy de—gıs—tirirler.

Neler Yapar?
Akita sakin fakat bazen başına buyruktur. Ailesine karşı dikkatli ve sevecendir. Akıllı, cesur ve gözüpektir. Yavru iken zor eğitim alabileceği için bu konuda inatçı olunmalıdır.

Akita birinci sınıf bir koruma köpeÄŸidir. Japon anneler çocuklarını ve ailelerini rahatlıkla ona emanet etmektedirler. Akita’lar arkadaÅŸlık açısından son derece güvenilir olmalarına raÄŸmen diÄŸer köpek ve hayvanlara karşı tahammülsüzlerdir. Bu yüzden baÅŸka hayvanların bulunduÄŸu ortamlarda asla serbest bırakılmamalı ve tasmasız dolaÅŸtırılmamalıdırlar.

Diğer kedi-köpeğe ve çocuklara karşı çok dikkatli ve çekingendir. Bununla beraber kendi ailesindeki çocuklara toleranslı, daima iyidir ve diğer çocukların aileye karışmasına oyun oynamasına izin vermek istemez. Bu durumda şakalaşılırsa ısırabilir.

çocuklar sevecenliği bu köpekle öğrenebilir. Yemek konusunda bazen vahşileşebilmektedir. Fakat yavru iken verilecek eğitimle bunun önüne geçilebilir. İtaat eğitimi sırasında çabuk sıkılabilecekleri için bu konuda biraz ısrarcı olmak gereklidir. Akita her zaman ailesi ile birlikte olmak ister. İlginç bir ses tonu olmasına rağmen pek fazla havlamaz.

Akita İnu, yüzyıllarca dövüş köpeği olarak kullanılmıştır. Bu nedenle soyu neredeyse tükenmeye yüz tutmuştur. Ancak, bu ulusal hazinenin yok olmasını istemeyen Japon hükümeti, bu köpeğin kanlı gösterilerde kullanılmasını yasaklamıştır. Büyük avlarda da kullanılmış bir köpektir.

Günümüzde mülk ve kiÅŸisel güvenlikle beraber, Amerika BirleÅŸik Devletleri’nde ve Avrupa’da insana eÅŸlik eden köpek olarak da kullanılmaktadır.

Tarihçesi
Akita, Japonya’nın Honshu adasının Akita bölgesinden köken almaktadır. Yüzyıllar boyu de—gıs—meden korunabilmiÅŸtir. Bugün Japonya nın saygıdeÄŸer naturel abidesi gibi görülmektedir. Ä°lk baÅŸlarda Japon imparatorunun koruma köpeÄŸi olarak kullanılmış, sonrasında dövüş, geyik ve ayı avı, kızak köpeÄŸi, polis ve askeri iÅŸ köpeÄŸi olarak kullanılmıştır.

Akita çok iyi bir av yeteneÄŸine sahiptir. Hatta yoÄŸun kar altında bile av yapabilmektedir. Su kuÅŸlarını takip edip sudan çıkarma konusunda çok iyidir. Bu köpeÄŸin küçük heykelcikleri saÄŸlığın da sembolü sayılmaktadır. Hasta olanlara bir an önce saÄŸlıklarına kavuÅŸmaları amacıyla hediye olarak verilmekte ve gönderilmektedir. II. dünya savaşı sırasında ilk olarak Amerika’ya götürülmüş ve oradan bütün dünyaya yayılmıştır.